Is it worth falling inlove if you have to keep it a secret?


Written on September 19, 2008 – 10:12 pm | by japhotz

that’s the question that i have been asking myself for a very long time now. you can only see him from afar and can only talk to him as a friend or only as a schoolmate. and being in that kind of situation REALLY hurt because you have to be contented on the relationship you have with him even if it is only YOU—very far—HIM or it can also be YOU—friends–HIM. all of that situations are very hard yet very common to all the people out there. i couldnt understand why people,including me, have to be hurt because we dont deserve it. we have given our best and yet were still unhappy. we love them with all our heart, and still, they search for someone who is better than us. or sometimes, your friends with him, you want him to know feelings for him but youre afraid of what might happen to your friendship with him, so. . . you keep it as a secret. . . when you see him with other girls, you feel jealous and hurt but you know that you dont have the right to feel that way because the two of you are only friends, you really want to tell him but your afraid. . now, can you answer my question or it make you more confused?

 

haha..

i just cant stop myself from writong what i want to write..

♥♥♥

love is everything.. it can be your life.. and also.. it can cost your heart to break..


Written on March 25, 2008 – 1:28 am | by japhotz

love is everything.. it can be your life and also.. it can cost your heart to break..

that’s my title,..

because it’s true naman diba..

sometimes, magmamahal ka.. feeling mo, ang saya-saya mo dahil may minamahal ka at mahal ka din ng taong mahal mo.. kaya plinano mo na ang buong buhay mo kasama siya.. masaya, nagmamahalan, masagana.. at higit sa lahat.. di kayo maghihiwalay habang buhay..

mukang maganda at masaya magmahal diba.?

pero.. paano kung biglang bumaliktad ang lahat.?

yung akala mong mahal ka ng taong mahal mo ay hindi pala totoo.. yung akala mong pang habang buhay ay pansamantala lang pala.?

yung akala mong hindi na magbabago ay wala palang katotohanan.?

diba parang nagunaw ang mundo mo.?

parang ayaw mo nang magmahal muli.?

pero dapat tayong mamulat na ang buhay ay hindi isang fairytale na pagdating sa dulo ay parating may hapilly ever after.. at hindi parating may fairy godmother..na nandyan para tulungan ka sa problema at iligtas ka sa lahat ng sakit..

hanep ako magsalita no.!

parang madami nang experience sa love..

wehehe..

pero sa totoo niyan..

nakaexperience na nga ako niyan..

pero parating negative yung mga nangyayari..

parati nalang akong heartbroken..

in short..

di ako mahal ng taong mahal ko..

huhu..

parang napaka tragic ng life ko noh.!

pero hindi naman masyado kasi..

andyan naman ang family ko na nagmamahal sa akin..

at ang mga friends ko na sumusuporta sa akin..

kaya mga heartbroken diyan.!

somewhere out there.!

kaya niyo yan.!

haha.!!

summer vacation..


Written on March 24, 2008 – 2:57 am | by japhotz

weE.. summer vacation na.!tapos na ang isang school year at nagsisimula nanaman ang panibago.. medyo late ang pagsusulat ko eh.. ngeun ko lang kasi nalaman kung panu gumawa ng blog.. haha.. so.. this blog is all about our summer vacation in palawan.. last thursaday, march 20, pumunta kami sa palawan.. sumakay kami sa eropleyn.. after an hour, nasa palawan kami.. doon kami naglunch sa house ng cousin ng tito ko.. pagkatapos sumakay kami ng van papuntang el nido.. ang haba ng byahe namin.! 6 hours kaming nakaupo sa bus.! hanep.! perook lang kasi maganda talaga ang mga view at ganda din ng beach.! pagdating namin sa el nido, nagpahinga lang kami saglit at nagpalit na kami ng damit para maligo sa beach.. saglit lang kami naligo kasi gabi na noon.. kinabukasan, pagkagising ko, nakita ko kaagad ang guy friend ko since elementary years, at ngayon.. gay na gay na.! "queenie" nalang ang itawag natin sa kanya.. ayaw ko kasi ibunyag ang true name nya.. naligo na kami at pumunta na kami sa sasakyan naming bangka.. makalipas ang 1 oras, tumigil na ang bangka na sinasakyan namin at na sa "small lagoon" na daw kami.. noong una, nagdadalawang isip pa ako kung bababa ako dahil nakapantalon lang ako at nakapang-alis ako.. wala pa akong dalang pamalet na damit at tsaka kinakabahan akong bumaba dahil hindi ako marunong lumangoy, pero di nagtagal.. pinasuot nalang nila ako ng life jacket para daw lumutang ako.. hehe.. lumangoy na kami simula sa bangka hanggang sa small lagoon.. may mga isdang nangunguryente kapag ibinababa namin yung paa namin.. gulat na gulat talaga ako kapag may kumakagat sa akin na isda sa paa.. haha.. nakakapagod yung araw na iyon.! hehe.. kinabukasan, maaga kami umalis ng hotel dahil kailangan pa naming magbyahe sa "dulo na walang hanggan".. wAaA.. iniexsagerate ko namang masyado.. anim na oras lang naman na byahe eh.. haha.. pagkadating namin sa puerto princesa, bumili kami ng mga souvenirs at mga pampasalubong.. noong gabing iyon, doon na kami natulog sa bahay ng cousin ng tito ko.. kinabukasan, umuwi na kami dito sa cavite.. after a long trip.. nakauwi na din kami sa sibilisasyon.. hahaha.. joke.. namiss ko ang panonood ng tv eh.. ala kasi sound yung tv namin sa kwarto sa hotel.. hehe..

share ko lang ang lOoOoOoOoOong trip namin sa puerto princesa..

hehehe…